K...K...K... KOUD!!!! Starten om 9:00.
Zij van de organisatie zullen erg blij geweest zijn
dat zij de starttafel binnen konden zetten.
De start langs de "Adelbertusakker", 
met een mooie "klokkenstoel".
De route ging Egmond-Binnen door.
Bij het grasveld dat naast de Abdij ligt,
was een bewoner waarschijnlijk bezig met een verbouwing
waarbij de waterhuishouding niet naar wens gegaan was.
Zij hebben toen maar besloten om het water af te voeren
met een slangetje en metalen pijpje op een statief.
Mag ik zeggen WAT EEN IDIOOT!!!!
Het vroor!!! Het water bevroor dus en de weg was 1 IJSBAAN!!
Ik was niet eens de eerste die languit ging.
Ik was al wandelaars tegengekomen die zo hard gevallen was dat ze na 1,5 km terug moesten en de tocht opgeven.
Ik heb in elk geval bij mijn val de spieren in mijn rug overbelast/verrekt.
Eenmaal weer opgekrabbelt even rustigaan gedaan.
De pijn in mijn rug was even hevig.
Twijfel of ook ik moest opgeven.
Maar na een klein stukje te hebben gelopen voelde ik dat de pijn dragelijk werd.
Dus ik besloot om door te gaan en zou bij de komende splitsingen wel zien of ik verder kon.
Net voorbij de Abdij van Egmond (de Sint-Adelbertabdij) ging de route over het mMonnikenpad.
Dit graspad was erg makkelijk te belopen.
De grond was bevroren, dus lekker hard.
Na enkele kilometertjes de alsfaltweg oversteken en het park in.
Maar in dit park ging ik en vele anderen de mist in.
Als schaapje liepen we achter elkaar het park door.
Maar omdat ik de gpx mee had draaien op mijn phone en 2x een waarschuwing kreeg, 
ben ik toch maar gaan kijken waarom die er waren.
Nou ik liep dus helemaal verkeerd!
Ik had na een bruggetje rechtdoor gemoeten.
Maar blijkbaar had niemand goed opgelet en de toch aanwezige pijl niet gezien.
Gelukkig kon ik weer op de juiste weg de route vervolgen.
Bij een Padelhal aangekomen, hadden we de eerste rust.
Lekker koffie met een stukje appelgebak.
Het wandelaarsontbijt zoals vele van ons het noemen.
Na mijn rust weer overeind komen vanaf mijn stoel.
Nou dat viel best even tegen.
Mijn rug was even niet zo blij met me.
Niet zeuren en door gaan. En inderdaad,
na een paar minuten lopen werd de pijn weer dragelijk.
En wederom ging ik verkeerd en werd ik door mijn route gewaarschuwd.
Even een klein stukje terug en de route weer oppakken.
Vervolgens gingen we door de polder naar Egmond aan den Hoef.
Hier liepen we langs de ruine van het kasteel van de "Lamoraal Graaf van Egmont".
Hier was ook mijn laatste mogelijkheid om een korte route te nemen dan ik gepland had.
Ik besloot om toch maar mijn eigenlijke route te blijven lopen.
Langs de achterkant van wat het kasteel geweest is,
verder naar het noorden toe.
Langs een recreatiepark en een camping mochten we weer afbuigen naar Egmond-binnen toe.
De rust op 12.7 km liet ik maar even links liggen, 
nadat ik hoorde van een paar mede wandelaars dat de volgende rust op maar 2,5 km verder zou zijn.
We kwamen ietwat bedrogen uit.
Het bleken er ruim 5 te zijn.
Maar daar aangekomen een lekkere luie zit in een luxe bank.
Lekker zitten, maar om dan na een 20 minuten rust overeind te komen viel wel even tegen.
Nog een 4 km lagen er voor ons.
Een deel daarvan was weer door de polden, maar nu met tegenwind!
En omdat ook het zonnetje zich achter de wolken verscholen had en de temperatuur onderuit ging, was dit stuk ENORM koud!!!
Zelfs door het lopen werd ik niet meer warm.
Toen we na 2 km weer bij bebouwing aankwamen en we minder last van de wind hadden, werd het weer wat dragelijker.
Nog maar een klein stukje voor we ons weer af konden melden.
Ondans de vroege tegeslag door mijn val, toch blij dat ik het uit kon lopen.