De website met verslagen en foto's van door Ron gemaakte wandelingen.
Bekijk dit profiel op Relive!
Bekijk dit profiel op Relive!
Mijn foto's vind je op: fotopagina
Deze keer een tocht welke in de buurt was.
Ik had alleen even na moeten denken of ik wel die 25km wilde doen.
Ik was mooi op tijd en kon gelukkig nog in de buurt parkeren.
Er werd ook gevoetbald, dus het parkeerterrein stond al aardig vol.
Vanaf de start ging het linksaf de brug over langs het "landgoed Offem".
Door de begroeiïng was er weinig van het landgoed te zien en toegangkelijk is het terrein ook niet.
Na een 2,5 km te hebben gelopen ging de route de velden in.
Jammer dat de meeste velden nog niet echt in bloei stonden.
Wel enkele hyacinten velden in bloei en
de tulpen die al wel boven de grond waren, maar nog lang niet in bloei.
Net voor we Katwijk binnen zouden lopen ging de route naar het westen, de duinen in.
Bij het binnenlopen van het terrein van de woonzorgorganisatie kwam ik een groep tegen
die ik bij het wandelen van de 4-daagse van Apeldoorn vaak zag.
Even verder de Coepelduinen langs tot bij de "trap van Rinus".
En natuurlijk ging de route daar naar boven toe.
Vervolgens naar de villawijk van Noordwijk aan zee en door naar de boulevard.
Hier heb je natuurlijk al gelijk een mooi uitzicht over zee.
Er was door de parcoursmakers een alternatief ingebouwd.
Je kon de route over het strand of over de boulevard volgen.
Ik had de indruk dat de meeste wandelaar voor de boulevard volgden.
Maar er waren er zeker die wel voor het strand kozen.
Net voor het "Huis ter Duin" boog de route naar rechtsaf om vervolgens om het hotel heen te gaan.
Wandelend over de boulevard maar eens gekozen voor een rust.
Er zijn natuurlijk volgende gelegenheden om dat te doen.
Bij het pakkenkoekenhuis ben ik maar aan de koffie gegaan.
Goede keus en zelfs de prijs was acceptabel.
Dat maak ik helaas wel eens anders mee.
Na de rust verder naar het noorden toe.
Wederom het duingebied (netjes over de paden!) in.
We liepen langs het "Atlantikwall museum" van Noordwijk.
Helaas was deze nog gesloten.
Niet dat ik de tijd had om het te gaan bezichtigen.
Dat wil ik toch later nog eens een keer gaan doen.
Slingerend door het duingebied mochten we bij een uitzichtpunt omhoog.
Ik was niet de enige die eenmaal boven naar lucht moest happen.
Aan de andere kant van de top weer naar beneden om de route te vervolgen.
Om na een kleine 2 km het volgende uitzichtpunt omhoog te mogen.
Deze was zelfs nog "erger" om naar boven te gaan.
Eenmaal boven tocht echt op een bankje gaan zitten om weer even tot rust te komen.
Na een 10 minuten weer door.
Na ruim 15km te hebben gelopen het duingebied uit en weer richting Noordwijk lopen.
Vlak voor het camping en caravanpark naar links toe.
Als je hier voor de eerste keer als kampeerder aankomt, moet je denk erg goed opletten.
Er zitten diverse campings, caravanparken, maar ook bungalowparken bij elkaar.
Wij hadden de rust bij een bungalowpark.
Heerlijk op het terras in het zonnetje: wat kan een mens nog meer willen?
Na de rust ging de route weer het duingebied in.
Wederom diverse keren het pad omhoog volgend.
Pfffff, ik vond eigenlijk wel dat we genoeg geklommen hadden.
Maar helaas, ik had pech.
Ik raakte best wel heel erg vermoeid door al dat klimmen.
Ok, ik heb het wel eens nog erger meegemaakt.
Maar ik was nu toch echt blij dat we na de zoveelste klim het duingebied uit mochten.
We mochten nu de woonwijk van Noordwijk Noord binnen wandelen.
Hier staat een beeld van een oude strandkar.
Lang geleden stonden dit soort karren in de branding en kon men zich ongezien omkleden om de zee in te gaan.
De route ging verder langs een klimpark.
Dit is iets waar ik nooit aan mee zal doen.
Iets met de angst om te vallen en hoogte.
Vervolgens liep ik langs een hoge muur met daar achter een begraafplaats.
Hier sprak ik iemand die zich blijkbaar ook verkeken had op de zwaarte van het lopen in het duingebied.
Even verder in Noordwijk was de route heel even onduidelijk.
Ik had of de pijl niet gezien of de pijl was gewoonweg verdwenen.
Ik moest in elk geval een winkelstraat door tot vlak voor de "Oude Jeroenskerk".
Hier liep ik een klein stukje verkeerd.
Eigen schuld, moet ik maar opletten.
Bij het schietveld van het St. Jorisgilde linksaf.
Om dan vanaf de rotonde langs de "dinsdagse wetering naar de finish te wandelen.