Dit werd een bijna thuiswedstrijd.
Maar in de mist zou er niet erg veel van de omgeving te zien zijn.
Vanuit de start naar rechts om vervolgens net over de brug links langs het water te gaan lopen op weg naar Rijndijk.
Waar we na het passaren van de snelweg en het spoor aankwamen.
Bij de Oude Rijn gingen we linksaf.
Er waren wandelaars die hier naar rechts gingen.
Dit kwam omdat er nog gele pijlen hingen en blijkbaar was er iemand geweest die zei dat dat de route zou zijn.
UHMMMM bij Koek en Lopie tochten wordt er niet gepijld!
Ik denk dat ze erg blij waren dat ik ze daar voor waarschuwde en gezamelijk liepen wij verder tot vlak voor de Koudekerkse brug.
Toen kwamen we er achter dat ik een andere afstand liep dan zij.
Ik moest bij de brug naar rechts de brug over en zij moesten voor hun route rechtdoor.
Na het passeren van de brug mocht ik weer naar rechts.
Tot net voorbij de boerderij die bij het voormalige kasteel "Groot Poelgeest" hoorde.
Helaas is er van het kasteel niet veel meer over dan alleen één van de 2 torentjes van de ingang.
Via een fietspad door de polder met aan het einde linksaf.
Een klein stukje verderop linksaf een klein bruggetje over.
Dat mocht nog net want het zou binnenkort weer afgesloten worden ivm het broedseizoen.
Dit maal lag er een graspad voor ons.
Met gras dat nog drijfnat was door de regen.
Aan het eind van dit graspad over een hekje klimmen en
tussen de schapen met lammetjes naar de weg toe die ons langs alweer die Oude Rijn
naar de Koudekerkse brug zou voeren.
Bij de brug aangekomen vond ik dat het wel even tijd was voor koffie en wat lekkers.
Het lekkers had mijn tafel snel gevonden,
maar omdat het zo druk was duurde het lang voor de koffie kwam.
Na mijn rust de brug weer over en langs die Rijn op weg naar Zoeterwoude.
Tegenover het buurthuis gingen we echter alweer linksaf.
Na het passeren van het spoor en vervolgens de snelweg verder langs de snelweg.
Net voor het bruggetje het volgende boerenlandpad op.
Aan het einde de asfaltweg volgen naar het natuurgebiedje "de Wilck".
Enkele volgelkijkhutten (eigenlijk niet meer dan een cortenstalen scherm)
staan er op een heuvel om de vogels te spotten.
Een klein stukje verder hebben ooit eens 7 molens op rij gestaan om gezamelijk de polder droog te houden.
Hier was ook een sluisje aangelegd omdat alle goederen en dergelijke
alleen maar via het water aangeleverd of afgevoerd kon worden.
Er waren daar toen totaal geen wegen aangelegd.
Bij molen de "Rode Wip" aangekomen de provinciale weg,
ook wel de gemene weg genoemd, oversteken. 
Vervolgens nog maar een klein stukje om mij weer af te melden.