Het beloofde ernorm mooi wandelweer te worden,
dus op naar Woerden om de door mij uitgestelde tocht van RS80 te lopen.
Vanaf het parkeerterrein tegenover de eigenlijke startplaats om 9:45 uur van start.
Onder het spoor door en daar was mijn gps even het spoor bijster.
Hij "schakelde de hele tijd tussen de heenweg en de terugweg.
Maar eenmaal op de goede route ging het zonder problemen.
Via het "defensie-eiland" naar het Kasteel van Woerden. Na het "kasteel van Woerden" ben ik even een klein stukje rechtdoor gelopen om een foto te maken van de de toegang to de "Sint Bonaventurakerk" en van het beeld van 1 van de monnikken die er in het klooster achter de kerk woonden en leefden.
Ik moest dus even een klein stukje terug om dan vervolgen langs het klooster te lopen.
Bij molen "de windhond" ging ik de stad in.
Daar Woerden een vestingstad was, was er natuurlijk ook een kazerne aanwezig.
Het binnenterrein is tegenwoordig een horecaterrein, dus ging de route erdoorheen.
De singel waar we vervolgens naar toe liepen, is eigenlijk een deel van de "oude Rijn.
Welke goed beschouwd om de oude vesting van Woerden heen loopt.
De oude Rijn wat ook de grens was van het Romeinse rijk.
Hetgeen ook in Woerden door archeologische vondsten bewezen is.
De route ging verder langs de Rijn tot ik na een brug rechtsaf richting Zegveld mocht gaan.
Een lange weg lag voor me tot ik Zegveld aankwam.
Hier ging ik even met een lusje doorheem om dan bij een speeltuintje de eerste ooievaars op een nest te zien.
Hier heb ik even mijn 1e rust gehouden.
Na een broodje en een bakkie koffie weer verder.
Hier liep ik langs het "Ooievaarsstation Zegveld". 
Er waren al 6 paartjes op de nesten aanwezig.
Het blijft een mooi gezicht als ze bij elkaar op het nst aankomen.
En luidruchtig, want gelijk gaan de koppen achterover en klepperen ze om elkaar te begroeten.
Na door Zegveld gelopen te zijn ging het de polder in.
Niet echt mijn favoriete gebied om in te wandelen, maar je hebt geen keus als je in het groene hart loopt.
Tenminste valt dit gebied nog in het groen hart?
Via een lang recht fietspad en een wat drukkere polderweg richting Achttienhoven.
Maar voor ik daar was mocht ik alweer rechtsaf en was ik op weg naar Kamerik.
Maar daar moest ik wel eerst even de Grecht voor oversteken met behulp van een op de handbediende voetveer.
Dat is echt een aanslag op je lijf.
Later hoorde ik dat als het pontje aan de overkant ligt, fietsers liever omrijden dan dat ze het pontje halen en naar de overkant gaan.
Dat scheelt ze dus 2 keer zwngelen een een wielletje.
Ik had mazzel.
Welliswaar lag het pontje aan de overkant.
Maar daar was een fietser die net aankwam en het pontje op ging.
Hij op het pontje zwengelen en ik aan de kant.
Dat ging nog best snel.
Eenmaal aan mijn kant kon hij eraf en kon ik op het pontje.
Helaas kon hij mij niet helpen om aan de overkant te komen.
Het draaien aan het wiel werkte maar 1 kant op.
Ik moest het dus op eigen kracht doen.
PFFFFFFF. Ik was "gesloopt toen ik er eindelijk af kon.
Maar hier had ik nog 10km te gaan. dus niet zeuren, maar doorlopen.
Het smalle pad volgend mocht ik diverse keren opzij stappen om de fietsers voorbij te laten gaan.
Aan het einde rechtsaf naar Kanis toe.
In Kanis maar even een goede rust gehouden, alvorens ik het laatste stuk zou gaan doen.
Na Kanis kwam Kamerik en door naar Woerden.
Bij het "stoomgemaal Kamerik-Teylingens" waar ik langskwam, nog even naar binnen gekeken.
Van het "fort Kruipin" waar je even verderop langskomt, is helaas niet veel meer van te zien.
Daarbij lag het aan de andere kant van de oude Rijn.
Aan de kant waar mijn route langs liep, heeft ook een fort gelegen.
Maar dat is geheel weg.
Beide forten waren een onderdeel van de "oude Hollandse waterlinie".
Even verder op mijn route het "Landgoed Bredius" in. Met een lus om de begraafplaats heen, langs de zuidkant van het landgoed.
Bij de uitgang met de letter "LAUR UM" oversteken naar de andere kant van de Rijn.
Deze mocht ik blijven volgen tot ik weer linksaf kon richting het station van Woerden
en waar mijn auto op mij stond te wachten.