Na 3 weken flink verkouden te zijn geweest,
moest ik er toch maar weer even aan gaan geloven: Wandelen!
Goed, ik voelde wel dat de 25km er (nog) niet in zou zitten,
maar ik dacht de 15 km moet toch wel lukken.
Dus op naar Haarlem voor een tochtje van wsv "de stekende muggen".
Vanaf de start rechtsaf door het "Reinaldapark".
Tot aan de ringvaart waar we weer rechtsaf gingen om langs de ringvaart te blijven lopen.
Bij de eerste brug na de "Vijfhuizer molen" de brug over en Vijfhuizen in.
Even een stukje door de bebouwing heen om daarna aan de buitenkant van het dorp verder te gaan.
En dan sta je ineens tussen de keurig geplaatste bomen.
Maar wat gelijk opviel waren de foto's en de naambordjes die bij die bomen staan.
Ik dacht even is dit een natuurbegraafplaats?
Maar niets is minder waar.
Ik kreeg wel door dat het ivm een ernstig voorval moest zijn geweest.
Dat bleek ook wel, want ik liep op de paden van het "MH17 monument".
Heftig om hier doorheen te wandelen.
Toen de crash plaatsvond, liep ik de 4-daagse van Nijmegen.
En dat zal nooit meer uit mijn geheugen verdwijnen.
Na dit park ging de route naar het "Fort bij Vijfhuizen". 
Tegenwoordig is het een evenementen locatie als wel een kunstfort.
Er wordt dus kunst tentoongesteld.
Tegenover de toegangsweg naar het fort ligt de Geniedijk en die mochten dus op.
Gelukkig niet helemaal, want deze dijk met zijn militaire objekten loopt door tot aan Aalsmeer.
Bij de brug rechtsaf en het terrein van de "Floriade 2002" op.
Hier liep de route langs de "Big Spotters Hill".
Een flinke in lagen opgebouwde heuvel met een bouwwerk erop: "Mainport".
Door het Prins Bernardbos waar ik toch maar even op een bankje plaatsnam om wat te eten en te drinken.
En uiteraard om gewoon even wat rust te hebben.
Na een minuut of 10 toch weer verder, want anders kom ik nooit aan de finish.
Langs de molenplas gingen we "Schalkwijk" in.
In 1 van de parkjes waar we doorheen kwamen,
gingen een paar wandelaars die de hele tijd dan weer voor me, dan weer achter mij liepen,
op een bankje zitten.
Ik zei nog: nu nog rusten? We zijn er bijna.
Maar hoe verkeerd kon ik het hebben?
De route ging verder door het Engelandpark heen.
Hier was het goed opletten.
Weing pijlen en een belangrijke pijl was nogal verdekt opgehangen.
Dus ja, ik ging verkeerd. Hoewel verkeerd?
Als ik gewoon doorgelopen was, was ik vanzelf weer op de route gekomen.
Maar omdat ik geen pijlen meer zag, dacht ik dat ik verkeerd zat en
dus terug lopen tot waar ik de laatste pijl gezien had.
En toen bleek dat ik toch wel goed zat en dus die verdekt opgehangen pijl volkomen gemist had.
Even verder in een woonwijk bij een grote vijver met brug zag ik ook bankjes.
Daar zat ik al op 16km en besloot om toch maar te gaan zitten en
de route er eens bij te pakken.
En toen las ik dat de route bijna 18km was!!!!!!
Jeetje, als ik dat eerder geweten had, dan had ik even achter mijn oren gekrabbeld is dat wat ik qua conditie nu aankan?
Na toch maar weer even een kwartiertje rusten,
het laatste stukje gaan doen.
Eenmaal bij de finish zag ik dat ik dus 17,5km gelopen had.
En het met de rusten het toch volgehouden had.
Het viel mij mee.
Ik was niet eens echt uitgeput,
dat heb ik wel eens anders meegemaakt.