Ondanks dat ik last heb van een peesplaatontsteking toch het advies gekregen te blijven lopen en
gewoon door te gaan met trainen voor de 4-daagse van Apeldoorn.
Dus op naar Woudenberg voor de Spieren voor spieren tocht van André.
Na de start waar ik slechts 1 slok van mijn koffie genomen had (ze onwijs sterk) de weg oversteken en
een bospad in.
Hoewel een bospad? Het was niet veel meer dan hoge begroeing langs een beek.
Doet er niet aan af dat het toch een mooi pad was om te bewandelen.
Na een kilometertje ging de route verder over een verharde weg richting het "landgoed Lambalgen"  
Volgens Wikipedia bestaat het huis zelf niet meer,
maar is het park er nog wel en gedeeltelijk open voor wandelaars.
Via een leuke route waarbij er een paar leuke dingen voor wandelaars staan ging het verder.
Er stond bijv een draaimolen in het weiland, die je vanaf de weg dmv een slinger kon draaien.
En wat verderop een bord met benen/broeken er onder met de woorden van het liedje "de paden op, de lanen" in.
Vervolgens ging het via een kronkelpad Scherpenzeel in.
De woonplaats van de organisator.
Bij aankomst in Scherpenzeel liepen we langs weer een landhuis: Het "huis Scherpenzeel".
Langs de kerk naar een plein waar een beeld staat van de "wederopbouw".
Na het verlaten van Scherpenzeel ging de route verder door bebossing waar het pad langs wat vreemd uitziende bruggen ging.
Waarschijnlijk behoorde dit tot de verdedigings werken van WO2.
Vervolgens ging het verder naar het Jaagpad langs het valleikanaal.
Uiteraard werd ook dit kanaal gebruikt bij de verdeding van oa "de Grebbelinie".
Bij de 'Roffelaarsstuw" ben ik maar eens even gaan zitten.
Ik wist wel dat de rust niet zo heel erg ver meer was, maar even rust hebben was wel fijn.
Vooral omdat ik de extra rust die de organisatie verzorgd had, voorbij gegaan was.
Na een paar minuten verder gegaan naar de officiële rust bij: "Theehuis Mon-Chouette".
Daar was ook een rustplek voor hen die geen gebruik wilde maken van de faciliteiten van het theehuis.
Na mijn koffie ging de route verder en kwam ik op steeds meer bekend terrein.
Natuurlijk, het jaagpad kende ik al goed.
Maar nu kwam ik op de bekende plekken waar ook de 2-daagse van Amersfoort langs komt.
We liepen een stukje over het zelfde pad als dat de route van de 2-daagse komt.
Bij het toegangshek van het huis Turner stonden er een paar dames ernstig te zoeken waar zij heen moesten.
Het bleek dat zij een afslag gemist hadden en nu een paar extra kilometers moesten lopen.
Al met al hoefden we vanaf dat punt nog maar een klein stukje te lopen.
Vlak voor Woudenberg nog even een klein extra lusje om niet door een saai bedrijvenpark te hoeven.

Een leuke route met leuke plekken.
Bij de finish nog met bekende zitten praten en André nog gevraagd waarom de route niet langs/door de loopgraven ging.
Dit mocht niet van Staatsbosbeheer!!!
Tja die verbieden helaas veel vaker aktiviteiten.